کد خبر : 30064
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۷:۰۴

مدرسه مخصوص نابینایان تبریز مناسب برای معلولان نیست!

مدرسه مخصوص نابینایان  تبریز مناسب برای معلولان نیست!

با توجه به گذشت ده سال از شروع بکار مدرسه هنوز هم به همان شکل اولیه و بدون کوچکترین مناسب سازی برای دانش آموزان نابینا و جسمی حرکتی همانند مدارس عادی مورد استفاده قرار می گیرد


مدرسه مردانی آذر که حدود یک دهه از بهره برداری آن می‌گذرد، با نیت خیررسانی به دانش آموزان با مشکلات بینایی شهر تبریز توسط برادران خیر مدرسه ساز مردانی آذر به اداره کل آموزش و پرورش استان اهدا شد ولی با توجه به گذشت ده سال از شروع بکار مدرسه هنوز هم به همان شکل اولیه و بدون کوچکترین مناسب سازی برای دانش آموزان نابینا و جسمی حرکتی همانند مدارس عادی مورد استفاده قرار گرفته است.

نگارنده : وحید یوسفی 


لازم به ذکر است اولین مدرسه مخصوص نابینایان کشور بیش از یکصد سال پیش در تبریز بنا شد و با توجه به فراز و نشیب و جابجایی های متعدد و وقفه ای کوتاه در سال ۱۳۸۶ ساخت با همت خانواده مردانی آذر شروع و در سال ۱۳۹۰ با اتمام عملیات و البته به علت انحراف کشیدن مسئله و تشویق دانش آموزان نابینا برای رفتن به مدارس عادی با کمبود تعداد دانش آموزان نابینا مواجه شدیم و این موضوع باعث شد مدرسه تنها مختص به نابینایان نباشد و با ترکیب معلولان جسمی حرکتی به بهره برداری برسد.

امروز مصادف با روز جهانی خط بریل ، خبرنگاران پایگاه خبری نگاه آذربایجان طی هماهنگی با مدیر مدرسه مراجعه کرده و از مجموعه کلاس ها و ساختمان آن محل بازدید کردند .
مدیر مدرسه مردانی آذر خانم غفارپور در بدو ورود ما با اشاره به تعداد دانش آموزان در حال تحصیل می گوید : ۲۰۶ دانش آموز در مقاطع مختلف تحصیلی از آمادگی گرفته تا متوسطه دوم مشغول درس آموزی هستند
وی می گوید ؛ دانش آموزان این مدرسه متشکل از ۸۴ نابینا و ۱۲۲ معلول جسمی حرکتی است ، که در پنج گروه ده نفر آمادگی ، ۸۱ نفر ابتدایی ، ۵۰ نفر متوسطه اول ، ۴۵ نفر متوسطه دوم و ۲۰ نفر از این عزیزان در رشته کار و دانش مشغول تحصیل هستند.

مدرسه ای مخصوص دانش آموزان نابینا که فرقی با دیگر مدرسه ها ندارد!

رفعتی یکی از دبیران کهنه کار این مدرسه که خودش نیز از بدو تولد نابینا بوده و علی رغم شغل آموزگاری، مدیر عامل موسسه بصیر مجموعه ای فعال و حامی این قشر است. وی حرف های دردمندانه ای زیادی داشت.

مهدی رفعتی از دانش آموخته گان مدرسه شهید مردانی تبریز است که در سال ۱۳۷۸ موفق به اخذ دیپلم شده است و تمام دوران تحصیلی خود را بصورت خط بریل خوانده است.
وی می گوید در دانشگاه رشته فقه و حقوق مبانی اسلامی را انتخاب و ادامه تحصیل دادم و در مقطع ارشد رشته حقوق خصوصی فارغ التحصیل شدم .
مهدی ادامه می دهد از سال ۱۳۸۲ در خدمت دانش آموزان استثنایی هستم که البته تا سال ۸۶ بصورت حق التدریسی و بعد از آن به استخدام اداره کل آموزش و پرورش درآمدم . مایه ی افتخار و دلگرمی ما بود که مدرسه اختصاصی نابینایان هم از اولینی های کشور در شهر تبریز است ، بمناسبت روز جهانی بریل جا دارد یادی از لویی بریل کنیم فردی که در سه سالگی و کارگاه پدرش بینایی اش را از دست داد ولی با اراده و پشتکار ستودنی خویش مخترع خط مخصوص نابینایان شد که تا به امروز هم مورد استفاده این قشر است . لویی در ۴۳ سالگی از دنیا رفت و به احترام این نابغه نام خط را بریل گذاشتند تا همیشه یاد او در بین جهانیان زنده بماند .

وی می گوید ؛ علی رغم همت بزرگ خیرین مردانی آذر در احداث و اهدای این مکان برای نابینایان انجام گرفت متاسفانه یک سری مشکلات و انحرافاتی بعد از احداث و بهره برداری اتفاق افتاد ، اولا بنا به علت مسائلی که در گذشته و مدرسه قبلی اتفاق افتاد تعداد دانش آموزان نابینا به یک سوم رسید و چون آموزش و پرورش تشخیص داد که نفرات به حد نصاب نرسیده اند ما اجبارا از دانش آموزان جسمی حرکتی هم به این تعداد افزوده و ثبت نام کردیم تا بتوانیم این مدرسه را از اداره کل تحویل بگیریم .

 

ماه عسل سودجویی عده ای بخاطر منافع شان به نابینایان نیز رحم نکردند.


عده ای بنا به منافع شخصی خود و با اخلال در ادامه روند مدرسه مخصوص این عزیزان باعث شدند تا بچه ها مجاب به پراکندگی و ورود به مدارس عادی شوند و مشکلات عدیده ای نتیجه اینکار بود چرا که یک فرد نابینا نمی‌تواند بهره آموزشی کافی را در مدرسه عادی ببرد و بعد از افتتاح مدرسه مردانی آذر و بازگشت این عزیزان به مدرسه مخصوص خود میدیدم که در دوران ابتدایی عملا هیچ چیزی یاد نگرفته اند و این ماه عسل سود جویی شخصی افرادی بود که بخاطر منافع خودشان به نابینایان هم رحم نکردند.می‌گفتند این مدرسه را در خاورمیانه نمونه خواهیم کرد ، ولی تا به امروز خبری از وعده های گزاف نیست.

شهرداران مکلف به مناسب سازی شهر برای معلولان هستند

مدیر عامل موسسه بصیر در مورد معابر شهر تبریز می گوید؛ درقانون در درجه اول مدیران شهری علی الخصوص شهرداران را مکلف به مناسب سازی معابر شهری برای استفاده معلولین کرده است.
بهزیستی نیز خب باید پیگیر این موارد باشد ، که البته به دلیل مشغله های بسیار بهزیستی در شاخه های مختلف نمی‌شودب هزیستی را مقصر اصلی جلوه داد زیرا هر ارگانی باید به وظیفه ذاتی خویش درباره شهروندان معلول عمل کنند. خود اداره کل آموزش و پرورش باید قدمی بری ایجاد امکانات در مدرسه استثنایی در داخل این مجموعه بردارد در واقع این تکلیف بر عهده آموزش و پرورش است .

در کرونا با مشکل خرید تبلت و گوشی هوشمند برای دانش آموزان بی بضاعت مواجه شدیم.

آموزگار مدرسه نابینایان تبریز از دردسرهای ایام کرونا برای دانش آموزان می گوید ؛ یک سری مشکلات غریبان گیر ما بود .استفاده از گوشی های هوشمند برای نابینایان بسیار سخت است ، چون کار با علائم است . یک سری امکانات و آموزش ها لازم است تا یک فرد نابینا بتواند از لپ تاپ و گوشی استفاده کند .عملا هیچ آموزشی برای نابینایان در کار نبود ، و چون ۹۰ درصد به بالای نابینایان از افراد کم بضاعت بودند ونمی‌توانستند گوشی و تبلت تهیه کنند بنابراین در همان قدم اول آموزش مجازی مانده بودند ولی خوشبختانه مدیر مدرسه خانم غفارپور با کمک خیرین تعدادی تبلت و گوشی هوشمند برای بچه ها تهیه کرد . حتی هیچ مناسب سازی در خود “شبکه شاد” برای نابینایان وجود نداشت.


در ادامه بازدید از این مدرسه با کسب اجازه وارد یکی از کلاس ها درس شدیم. استاد روشندل دیگری در حال تدریس برای دو نفر از نابینایان بود یکی از آنها طلا خانم و دیگری آقا ابولفضل مشغول درس خواندن بودند ، ابتدا صحبتی با معلم کلاس داشتیم که ایشان هم حرفهایی برای گفتن داشتند .

 

کتب درسی مناسب سازی برای نابیابان نشده است چه برسد به مناسب سازی مدرسه برای این قشر

 

آموزگار نابینا می گوید؛ در خود چاپ کتب بریل هم ایراداتی هست زیرا محتوای کتاب اصلا مختص نابینا ها نیست زیرا کتاب ها شکل محور است و دانش آموزان من هم مانند خودم که شکلی نمی بیند و از این رو یادگیری را برای بچه ها خیلی مشکل است.
طلا خانم دانش آموز نابینای کلاس که از شهرک اندیشه تا حسن کوچه سی آبرسان هر روز و با طی ۲۰ کیلومتر خود را همراه مادر خود بدون سرویس به مدرسه می‌رساند،می گوید: ما با مشکلی که داریم به سختی پله ها را بالا می‌آییم و هر روز کلی هزینه مادرم باید پرداخت کند تا من برای حضور در مدرسه رفت و آمد کنم .
معلم مدرسه گفت خود من کارمند رسمی آموزش و پرورش هستم با این وجود هیچ حمایتی حتی در حد هزینه یک تبلت به عنوان وام به ما تعلق نگرفت چه برسد به دانش آموزانم که وضع مالی شان بعضا بدتر از من است.

 

امتیازدهی post

برچسب ها : ،

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

1 × دو =