به گفته کبیرنوایی، آرامش جاری در خطوط استاد نیکنام، حاصل صداقت نیت و احترام عمیق او به کلام وحی است. نوشته‌های او شتاب‌زده نیستند و نشانی از خودنمایی در آن‌ها دیده نمی‌شود؛

نوجوان 15 ساله در اتاقي پر از نور صبحگاهي نشسته ، برادر بزرگش قلم‌مو را روي بوم مي‌کشد و رنگ‌ها روي بوم زنده مي‌شوند. سايه‌ها روي ديوار حرکت مي‌کنند و نور از پنجره به آرامي روي زمين مي‌تابد. اين فضاي کوچک و صميمي، کلاس درس عليرضا زرين‌دست بود؛ جايي که بدون هيچ کتاب يا آموزش رسمي، با تماشاي حرکت قلم و بازي نور، اصول ترکيب‌بندي و نورپردازي را ياد گرفت.؛

زنده‌نامان، آن‌هايي هستند که حضورشان هنوز ملموس است؛ کساني که نامشان نه بر لوح‌ها و تابلوها، بلکه در ذهن و دل جامعه زنده مانده است. در اين ميان، مالک رحمتي نمونه‌اي است که مي‌تواند تعريف واقعي مديريت را نشان دهد؛ مديري که پشت ميز و صندلي اداري ننشست، بلکه در دل ميدان و ميان مردم حضور داشت و نشان داد اعتماد مردم با شعار به دست نمي‌آيد، بلکه با عمل، صداقت و پيگيري مستمر شکل مي‌گير؛

هنوز هستند زنانی که نامشان در قاب عکس‌ها نیست، اما رد دستانشان بر تاریخ مانده است؛ زنانی که نه با اسلحه، که با باند و گاز و دعا، مقابل دشمن ایستادند. چهارمین همایش زنده‌نامان تبریز، بهانه‌ای است برای قدردانی از همین چهره‌های بی‌ادعا؛ و در این میان، الحاجیه زهرا حسین‌زاده، بانوی پرستار و جهادگر دفاع مقدس، نامی است که دل‌ها را متوقف می‌کند.؛

اگر داستان‌نویسی معاصر تبریز نفس می‌کشد، اگر نسل تازه‌ای از نویسندگان این شهر جسارت روایت یافته‌اند، سهم استاد رحمانی در این مسیر انکارشدنی نیست. سال‌هاست که یکشنبه‌ها در تبریز معنای دیگری دارد؛ روزی که کلاس‌های داستان‌نویسی او صرفاً یک جلسه آموزشی نیست، بلکه محفلی برای فکر کردن، دیدن و نوشتن است؛

آثاری که برای نیکنام صرفاً یک سفارش هنری نبودند، بلکه تجربه‌ای از پیوند عمیق هنر و باور به شمار می‌رفتند؛

نوحه او شعاری نبود؛ حقیقتی زیسته بود و به همین دلیل توانست به حلقه وصل مردم تبریز با فرهنگ مقاومت و شهادت تبدیل شود؛

کم‌تر می‌توان از نسلی سخن گفت که از نخستین گام‌های زندگی، آگاهانه به سایه‌ها سلام کرده باشد؛ نسلی که «گمنامی» برایش نه یک فضیلت تزئینی، بلکه ضرورتی ناگزیر در مسیر صیانت از امنیت ملی است. ؛

چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» به‌زودی در این شهر برگزار می‌شود؛ همایشی که با هدف پاسداشت چهره‌هایی شکل گرفته است که بی‌آنکه نامشان در هیاهوی روزمرگی گم شود، ریشه‌های هویت، ایمان و مقاومت این سرزمین را زنده نگه داشته‌اند. ؛

حضرت آيت‌الله العظمي امام خامنه‌اي (مدظله‌العالي) همواره بر جايگاه والاي وزارت اطلاعات تأکيد داشته‌اند. ايشان فرموده‌اند که اين نهاد، منشا خير و برکت براي همه ملت است و متعلق به تمامي مردم و کشور مي‌باشد.؛

تبریز، شهری که تاریخش را با خون، ایمان و کلمه نوشته‌اند، در حافظه فرهنگی خود نام‌هایی دارد که بی‌هیاهو اما ماندگارند؛ نام‌هایی که اگر نبودند، بخشی از هویت امروز ما لنگ می‌زد. استاد صمد رحمانی از همان نام‌هاست؛ مردی که اگر داستان‌نویسی تبریز امروز زنده است، اگر نسل‌های تازه‌ای از نویسندگان این شهر جرئت روایت پیدا کرده‌اند، بی‌تردید مدیون او هستند.؛

در چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» از استاد داوود نیکنام، خوشنویس قرآن کریم و آثار اهل‌بیت(ع)، به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار هنر دینی آذربایجان، تجلیل خواهد شد؛ هنرمندی که سال‌ها عمر خود را وقف کتابت کلام وحی و معارف اهل‌بیت(ع) کرده است.؛

تبریز، شهر قیام و بصیرت، بار دیگر میزبان آیینی خواهد بود که برای زنده نگه‌داشتن نام مردانی است که خود، چراغ راه این سرزمین‌اند. چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» به‌زودی برگزار می‌شود؛ همایشی برای تجلیل از آنان که در خط مقدم جهاد، چه با اسلحه و چه با کلمه، از ایران و انقلاب پاسداری کرده‌اند ؛

او امام جمعه بود، اما ردِ نبودنش را نه در محراب که در کوچه‌ها و نگاه‌های مردم می‌توان دید. آیت‌الله سید محمدعلی آل‌هاشم، روحانی‌ای که برای بسیاری از تبریزی‌ها بیش از یک مقام رسمی، نشانه‌ای از همدلی و شنیده‌شدن بود، با رفتنش خلأیی به‌جا گذاشت که جنس آن نه اداری است و نه آیینی؛ خلأیی انسانی که شهر هنوز با آن کنار نیامده است. ؛

صبحِ روز بعد از عمليات والفجر 8، آسمان هنوز خاکستري و سنگين بود و زمين بوي خون و خاکِ سنگينِ نبرد مي‌داد. کنار اروند، جايي که آب و خاک با سرخِ خون عجين شده بود، جواناني خسته و بي‌صدا در سکوتي ابدي خوابيده بودند. نه فريادي بود، نه ناله‌اي، تنها آرامش بود آرامشي سهمگين!.؛