خرید تجهیزات آتش‌نشانی در دوره ششم به ۸۴۴ میلیارد تومان رسید

مقایسه عملکرد سه دوره مدیریت شهری تبریز نشان می‌دهد میزان اعتبار صرف‌شده برای خرید تجهیزات و ماشین‌آلات مورد نیاز سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی در دوره ششم مدیریت شهری به ۸۴۴ میلیارد تومان رسید؛ رقمی که در مقایسه با ۴۴ میلیارد تومان دوره پنجم و ۶ میلیارد تومان دوره چهارم، بیانگر تغییر قابل توجه در رویکرد مدیریت شهری نسبت به توسعه زیرساخت‌های ایمنی و افزایش آمادگی عملیاتی شهر است.

به گزارش نگاه آذربایجان، بررسی روند اعتبارات و هزینه‌کرد شهرداری تبریز در حوزه تجهیز و نوسازی سازمان آتش‌نشانی طی سه دوره اخیر مدیریت شهری، نشان‌دهنده یک دگرگونی در نگرش به موضوع ایمنی است و داده‌های آماری حاکی از آن است که رقم اختصاص‌یافته برای خرید ماشین‌آلات و تجهیزات نجات در دوره چهارم مدیریت شهری ۶ میلیارد تومان بود که در دوره پنجم این رقم به ۴۴ میلیارد تومان رسید و در دوره ششم نیز با یک جهش کم‌سابقه، به ۸۴۴ میلیارد تومان بالغ شده است.
بر پایه این گزارش در دوره چهارم ۶ میلیارد تومان صرف خرید ماشین‌آلات و تجهیزات آتش‌نشانی شده بود که این رقم با رشد ۱۹ برابری در دوره پنجم به رقم ۴۴ میلیارد تومان رسید و در دوره ششم مدیریت شهری نیز مجموع اعتبارات صرف شده در حوزه خرید ماشین‌آلات آتش‌نشانی و تجهیزات مورد نیاز خدمات ایمنی به ۸۴۴ میلیارد تومان بالغ شد که حاکی از رشد ۱۴۰ برابری حجم سرمایه‌گذاری در این دوره به نسبت دوره چهارم مدیریت شهری می‌باشد.
این رشد ۱۴۰ برابری نسبت به دوره چهارم، فراتر از یک تغییر محاسباتی در ردیف‌های بودجه، بیانگر ورود مدیریت شهری به فاز «تاب‌آوری پیش‌دستانه» است. کلان‌شهری چون تبریز با ترکیب ناهمگونی از بافت‌های تاریخی و متراکم، گستردگی برج‌ها و مجتمع‌های بلندمرتبه و استقرار شهرک‌های بزرگ صنعتی در پیرامون خود، بیش از هر زمان دیگری به ادوات فوق‌تخصصی، نردبان‌های بلندمرتبه هیدرولیکی، تجهیزات مقابله با حریق‌های صنعتی و ناوگان چابک برای عبور از معابر نفوذناپذیر نیاز دارد.

کارشناسان حوزه مدیریت بحران معتقدند که کاهش «زمان واکنش عملیاتی» و افزایش ضریب حفاظت از جان و مال شهروندان، جز با تزریق اعتبارات واقعی و نوسازی مستمر ناوگان فرسوده محقق نمی‌شود. از این‌رو، صرف اعتباری برابر با ۸۴۴ میلیارد تومان برای ارتقای توان عملیاتی آتش‌نشانان تبریز را باید سرمایه‌گذاری روی «امنیت پایدار زیستی» ارزیابی کرد؛ زیرساختی پشتیبان که تضمین‌کننده تداوم نبض زندگی در شهر است.