سکوتی که امنیت می آفریند ؛ سربازان بی نشان امام عصر (عج)

سعید ایریلوزادیان: در هیاهوی خبرها، در ازدحام تحلیل‌ها و در غوغای تهدیدهای آشکار و پنهان دشمن، امنیت این سرزمین هنوز هم بی‌ادعا نفس می‌کشد؛ امنیتی که نه با فریاد، بلکه با سکوتی مؤمنانه و ایمانی مجاهدانه حفظ می‌شود. اینجاست که نامی آشنا اما چهره‌هایی ناپیدا، همچون سپری استوار در برابر طوفان‌ها می‌ایستند؛ سربازان گمنام امام زمان(ع).

آنان نه بر سکوهای افتخار دیده می‌شوند و نه در قاب دوربین‌ها لبخند می‌زنند، اما شب‌های بی‌قرار این ملت را به آرامش بدل کرده‌اند. مردانی از جنس اخلاص که امنیت را نه شغل، بلکه تکلیف شرعی خود می‌دانند؛ سربازانی که در گمنامی زیسته‌اند تا ایران اسلامی در آرامش بماند.

سربازان گمنام امام زمان(ع) پیش‌قراولان جنگی هستند که صدای شلیک ندارد، اما اگر لحظه‌ای غفلت شود، بنیان امنیت، فرهنگ و هویت یک ملت را نشانه می‌رود. آنان در خط مقدم جنگ ترکیبی، جنگ اطلاعاتی و جنگ شناختی ایستاده‌اند؛ جایی که دشمن با لبخند نفوذ می‌کند و با شایعه، تفرقه و عملیات روانی ضربه می‌زند.

امنیتی که امروز در کوچه‌ها و خیابان‌ها جریان دارد، حاصل بیداری دائمی چشم‌هایی است که هرگز خواب ندارند. چشم‌هایی که نه برای دیده‌شدن، بلکه برای دیده‌بانی از آرمان‌های انقلاب اسلامی باز مانده‌اند. اینان سربازان امام عصر(عج) هستند؛ همان‌هایی که اگرچه نام و نشان‌شان پنهان است، اما اثر حضورشان در جان ملت آشکار است.

در روزگاری که دشمن، ایمان مردم را نشانه گرفته و امید را آماج حمله قرار داده است، سربازان گمنام امام زمان(ع) ثابت کرده‌اند که امنیت، فرزند ایمان و تعهد انقلابی است. آنان ادامه‌دهندگان راه شهیدانی هستند که جان دادند تا پرچم این انقلاب بر زمین نماند؛ بی‌هیاهو، بی‌منت و بی‌ادعا.

امروز بیش از هر زمان دیگری باید قدردان این سپر خاموش ملت بود؛ سربازانی که اگرچه دیده نمی‌شوند، اما نبودشان هرگز قابل تصور نیست. دعای یک ملت، پشتوانه گام‌های خاموش آنان است و تاریخ، روزی به احترام این گمنامان، کلاه از سر برخواهد داشت.